Η ήττα στο Μιλάνο με 88-87 δεν αλλάζει τον συνολικό δρόμο του Ολυμπιακού, αλλά ανέδειξε ξανά ένα πρόβλημα που επανέρχεται κάθε φορά που τα πράγματα δυσκολεύουν: το κενό στη θέση «1». Όχι τόσο σε επίπεδο ονομάτων, αλλά σε επίπεδο διαθεσιμότητας και συμπληρωματικότητας. Ένα ζήτημα που κοστίζει βαθμούς και ηρεμία, σε μια χρονιά όπου κάθε λεπτομέρεια μετράει. Για ακόμη ένα παιχνίδι ο Ολυμπιακός βρέθηκε ουσιαστικά με έναν οργανωτή τον Τόμας Γουόκαπ. Ήταν ο μόνος που έδωσε και πάλι ό,τι μπορούσε, παίζοντας σχεδόν 30 λεπτά σε ένα απαιτητικό, physical παιχνίδι. Ο Σέιμπεν Λι μπήκε για 4:58 λεπτά και πάλι όμως, δεν είναι καθαρός playmaker και υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα υπολογιζόταν. Ο Νιλικίνα απουσίασε ολόκληρη τη διαβολοβδομάδα Ο Γουόκαπ έχασε τρία συνεχόμενα παιχνίδια νωρίτερα στη σεζόν. Ο Ολυμπιακός έχει βρεθεί σε 7 από τα 11 παιχνίδια με έναν playmaker και λόγω αυτού οι τρεις από τις τέσσερις ήττες ήρθαν σε βραδιές όπου ο Λι ήταν ο μοναδικός δεύτερος οργανωτής. Ο Έβανς δεν επιστρέφει, η πραγματικότητα είναι σκληρή και ο Ολυμπιακός, πίστεψε στο ταλέντο του, περιμένοντας υπομονετικά 18 μήνες. Η μοίρα όμως ήταν άδικη γιατί δεν υπάρχει Έβανς στη συζήτηση για φέτος, αλλά δεν υπάρχει και η πολυτέλεια να μείνει άλλο το κενό. Επειδή παίκτης με το scoring–creation combo του Έβανς δεν κυκλοφορεί εύκολα, αυτό που χρειάζεται ο Ολυμπιακός είναι ένας playmaker, που θα δώσει ανάσα, οργάνωση και σταθερότητα. Απέναντι στην Αρμάνι, ο Γουόκαπ είχε 1/7 σουτ (1/4 δίποντα, 0/3 τρίποντα)και Ο Λι δεν απείλησε ποτέ στα 4:58 που αγωνίστηκε. Συνολικά, ο Ολυμπιακός πήρε μια εύστοχη προσπάθεια σε 35 λεπτά από τη θέση «1». Αυτό δεν γίνεται να συνεχιστεί, οχι σε μια διοργάνωση που κρίνονται τα πάντα στις λεπτομέρειες. Ο Νιλικίνα, όταν παίζει, έχει γύρω στους 5 πόντους μ.ο, ο ΜακΚίσικ μπορεί να μπει για λίγα λεπτά στον άσο, αλλά μόνο σε συνθήκες ανάγκης. Ο Φουρνιέ δεν είναι playmaker, ούτε Ο Ντόρσεϊ. Με απλά λόγια: ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να πάει ως το τέλος με τόσο μικρή παραγωγή και τέτοια δεδομένα από τη θέση του οργανωτή. Εχει ένα από τα πιο πλήρη και ακριβοπληρωμένα ρόστερ της Ευρώπης Κι όμως, η ομάδα μπαίνει στο παρκέ κάθε εβδομάδα με… μαθηματική αβεβαιότητα για το ποιος θα είναι διαθέσιμος στον άσο. Αυτό, όσο κι αν μακιγιάρεται με προσπάθεια και ένταση, στοιχίζει σε αποτελέσματα. Η ομάδα χρειάζεται έναν κανονικό, αξιόπιστο playmaker. Έναν παίκτη που θα μπορεί να σταθεί δίπλα στον Γουόκαπ, να καλύψει τις απουσίες, να δώσει 15-20 ποιοτικά λεπτά και να οργανώσει την ομάδα. Όπως φάνηκε και στο Μιλάνο, το θέμα δεν είναι ποιος λείπει, αλλά ποιος πρέπει να έρθει!




