ΠΑΟΚ-ΟΦΗ: Οι άνθρωποι των τελικών και των 8 κυπέλλων

Ο ΠΑΟΚ ετοιμάζεται για έναν ακόμη τελικό Κυπέλλου Ελλάδας, τον 24ο της ιστορίας του. Οκτώ φορές έχει επιστρέψει με το τρόπαιο στη Θεσσαλονίκη και κάθε μία από αυτές τις βραδιές έχει το δικό της πρόσωπο. Τον παίκτη που ξεχώρισε, που πήρε την ευθύνη, που έγραψε το όνομά του πάνω στο κύπελλο.Οκτώ κύπελλα, διαφορετικές εποχές, διαφορετικές ομάδες. Κοινός παρονομαστής, πάντα κάποιος που βγήκε μπροστά την κατάλληλη στιγμή. Γιατί οι τελικοί, στο τέλος, κρατούν τα ονόματα.Η αρχή έγινε το 1972. Το πρώτο τρόπαιο είχε ξεκάθαρη υπογραφή. Ο Γιώργος Κούδας μετέτρεψε τον τελικό απέναντι στον Παναθηναϊκό σε προσωπική του υπόθεση. Δύο γκολ, στο 2’ και στο 88’, ένα 2-1 που έφερε το κύπελλο στον ΠΑΟΚ και τον ίδιο να μπαίνει οριστικά στη μεγάλη εικόνα του συλλόγου. Μια μέρα μετά, ταξίδεψε στο Λονδίνο για χειρουργείο, έχοντας ήδη γράψει ιστορία.Δύο χρόνια αργότερα, το 1974, ο τελικός με τον Ολυμπιακό έφερε κάτι διαφορετικό. Ήταν η βραδιά της έντασης, των συνθηκών της εποχής, αλλά και των λεπτομερειών που έκαναν τη διαφορά. Οι ειδικές εμφανίσεις που έφερε ο Λες Σάνον από τo Νιουκάστλ της Αγγλίας αποδείχθηκαν γούρικες και συνδέθηκαν με την κατάκτηση. Το 4-3 στα πέναλτι, μετά το 2-2 της κανονικής διάρκειας και της παράτασης, που έδωσε το δεύτερο κύπελλο στον ΠΑΟΚ σε έναν τελικό που δεν είχε έναν μόνο πρωταγωνιστή, αλλά μια ομάδα που άντεξε μέχρι το τέλος.Το 2001, μετά από 27 χρόνια αναμονής, ο ΠΑΟΚ επέστρεψε στις κατακτήσεις και εκεί ξεχώρισε ο Γιώτης Εγκωμίτης. Ο Κύπριος χαφ δεν ήταν απλώς ένας από τους σκόρερ στο 4-2 απέναντι στον Ολυμπιακό. Ήταν ο παίκτης που κράτησε τον ρυθμό, που έδωσε ισορροπία, που ηγήθηκε σε ένα παιχνίδι με ένταση και απαιτήσεις.Το 2003, στην Τούμπα, τα πράγματα ήταν πιο ξεκάθαρα. Ο τελικός με τον Άρη είχε χαρακτήρα που δεν άφηνε περιθώρια. Το γκολ του Γιώργου Γεωργιάδη στο 25’, μετά από πάσα του Δημήτρη Μάρκου, ήταν αρκετό. Δεν χρειάστηκε κάτι παραπάνω. Ήταν ένα παιχνίδι που κρίθηκε στη συγκέντρωση και στη διαχείριση.Η επιστροφή στους τίτλους το 2017 έφερε μια άλλη ιστορία. Ο Ντιέγκο Μπίσεσβαρ ήταν ο πολυτιμότερος στον τελικό με την ΑΕΚ στο Πανθεσσαλικό, αλλά η εικόνα της απονομής ανήκε αλλού. Ο Στέφανος Αθανασιάδης, χωρίς να αγωνιστεί, σήκωσε το τρόπαιο πρώτος, σε μια απόφαση των συμπαικτών του που έδειξε πολλά για τα αποδυτήρια εκείνης της ομάδας.Το 2018, στο ΟΑΚΑ, ο Αντρέ Βιεϊρίνια έβαλε τη δική του σφραγίδα. Με το φάουλ στο 65’ άνοιξε τον δρόμο για τη νίκη απέναντι στην ΑΕΚ, σε έναν τελικό που είχε ήδη ένταση από το χαμένο πέναλτι του Πρίγιοβιτς. Το 2-0 έκλεισε το παιχνίδι, αλλά η στιγμή του αρχηγού έμεινε.Το 2019, ξανά απέναντι στην ΑΕΚ, το παιχνίδι κρίθηκε σε μια φάση. Ο Τσούμπα Άκπομ σκόραρε στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου και αυτό ήταν αρκετό. Ένα γκολ, μια κίνηση, μια έμπνευση που, όπως είχε πει, την είχε «δουλέψει» ακόμη και στο παιχνίδι.Και το 2021, ο τελικός με τον Ολυμπιακό έκλεισε με τον πιο δραματικό τρόπο. Ο Μίκαελ Κρμέντσικ, στο 90’, έδωσε τη νίκη με 2-1, μετά από μια φάση που ξεκίνησε από την στιγμή μαγείας του Αντρίγια Ζίβκοβιτς. Ένα γκολ στο τέλος, σε έναν τελικό που είχε ήδη ισορροπία και ένταση.