«Jogo Bonito». Αλεγρία και έμπνευση. Η Βραζιλία «γέννησε» το όμορφο ποδόσφαιρο. Αυτό που ερωτεύθηκε ο φίλαθλος και συνέδεσε στα βάθη των αναμνήσεων του τη Σελεσάο με το Παγκόσμιο Κύπελλο. Το κιτρινοπράσινο χρώμα έρχεται στο μυαλό του καθενός όταν ακούει «Μουντιάλ». Με την πάροδο του χρόνου, την εξέλιξη του αθλήματος και την εξάπλωση της τακτικής, η ταυτότητα των Βραζιλιάνων «φυλακίστηκε» σε ένα κελί. Κάπως έτσι η αγαπημένη ποδοσφαιρική χώρα όλων έχασε τη λάμψη της.
Το ποδόσφαιρο των Ροναλντίνιο, Ρονάλντο, Ριβάλντο, Ρομπέρτο Κάρλος και άλλων πολλών χάθηκε στο παρελθόν. Αποτυχίες συντριπτικά περισσότερες από τις επιτυχίες. Η «αλλεργία» στην τακτική επηρέασε την εθνική Βραζιλίας. Οι επόμενες γενιές αναγκάστηκαν να υπηρετήσουν τις επιταγές του σήμερα. Μόνο ο Νεϊμάρ προσπάθησε να ξεφύγει. Μάταια. Ένα τεράστιο ταλέντο, με δυνατότητες να σπάσει το δίπολο Μέσι – Ρονάλντο έμεινε με το αν. Ελευθερία. Η απουσία της έκανε τον «βασιλιά» της Βραζιλίας να χάσει τον προσανατολισμό του και εγκαταλείψει από νωρίς την κορυφή. Πάρτι, ίντριγκες και οτιδήποτε άλλο εκτός από ποδόσφαιρο έστειλαν τον Νεϊμάρ πίσω στη Βραζιλία.
Ξυπόλητα πόδια, Αντσελότι και «Jogo Bonito»
