Η επιστροφή από τις εθνικές ομάδες δεν θα μπορούσε να είναι πιο εφιαλτική για τον ΠΑΟΚ. Όλα έμοιαζαν με έναν ατελείωτο Γολγοθά και οι «ασπρόμαυροι» βρέθηκαν από πολύ νωρίς στο μάτι του κυκλώνα, με την εσωστρέφεια και την αμφισβήτηση να έχουν κορυφωθεί.
Η αναμέτρηση απέναντι στη νεοφώτιστη Καλαμάτα μέσα στην Τούμπα μπορεί να χαρακτηριστεί έως και… τρομακτική, με τη «Μαύρη Θύελλα» να παίρνει μία πανάξια νίκη μέσα στη Θεσσαλονίκη (1-3), σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και οι ίδιοι οι οπαδοί του ΠΑΟΚ την χειροκρότησαν. Ακολούθησε το τοπικό ντέρμπι με τον Ηρακλή, όπου, παρά τη νίκη με 2-1, τα παράπονα δεν έλεγαν να κοπάσουν, λόγω της εξαιρετικά προβληματικής εικόνας της ομάδας. Η τριάδα φωτιά ολοκληρώθηκε στην Κρήτη, με τον «Δικέφαλο του Βορρά» να πραγματοποιεί μία αξιοσέβαστη εμφάνιση, χωρίς, ωστόσο, να καταφέρει να γλιτώσει την ήττα, καθώς ο ΟΦΗ επικράτησε 2-1.Εκεί ξεκίνησε και η ολική αποδόμηση ολόκληρης της ομάδας, του προπονητή, της διοίκησης και, γενικότερα, των πάντων, όχι αδίκως. Στους φίλους του ΠΑΟΚ έφταιγαν μέχρι και τα πετσετάκια στα αποδυτήρια για την τραγική εικόνα και τα ακόμη πιο τραγικά αποτελέσματα που έφερνε το σύνολο του Αλέσιο Λίσι, την ώρα που η ίδια η ομάδα επικοινωνούσε δυνατά και καθαρά προς πάσα κατεύθυνση ότι ο ξεκάθαρος στόχος για φέτος είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος.Με την κατάσταση πλέον στο «ασπρόμαυρο» στρατόπεδο να είναι εντελώς οριακή και την καρέκλα του Αλέσιο Λίσι να τρίζει, το πρόγραμμα του ΠΑΟΚ επιφύλασσε μία αναμέτρηση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί είτε ως ευκαιρία είτε ως χαριστική βολή.
Μετά από μία χαοτική σειρά τριών αναμετρήσεων για το πρωτάθλημα, ερχόταν με φόρα ένα ντέρμπι «Δικεφάλων» στην Τούμπα, για την 4η αγωνιστική της League Phase του Superbet Κυπέλλου Ελλάδας, στο οποίο η νίκη αποτελούσε μονόδρομο για τον ΠΑΟΚ, για βαθμολογικούς λόγους, καθώς οι Θεσσαλονικείς δεν είχαν άλλα περιθώρια για απώλειες, όσο, αλλά πάνω απ’ όλα, για ψυχολογικούς.
Με τον Ιταλό τεχνικό να βρίσκεται κολλημένος στον τοίχο, πήρε την τολμηρή απόφαση να αλλάξει το αγωνιστικό του πλάνο και να ενισχύσει την επιθετική του γραμμή, τοποθετώντας δύο δίδυμους πύργους στην επίθεση για πρώτη φορά από το ξεκίνημα της σεζόν.
Οι Εντιαγέ και Μπάνζα είχαν αγωνιστεί μαζί, πάντοτε, όμως, ως αλλαγή και ποτέ στο αρχικό σχήμα. Ο Λίσι δεν είχε να χάσει κάτι και θέλησε να πληγώσει την ΑΕΚ με το ίδιο όπλο, χρησιμοποιώντας τον τρόπο με τον οποίο ο Μάρκο Νίκολιτς έχει διαπρέψει εδώ και πάνω από έναν χρόνο στην Ελλάδα, τοποθετώντας δύο φορ μέσα στην αντίπαλη περιοχή. Μάλιστα, ο ΠΑΟΚ βρήκε γκολ και από τους δύο.
Ο «Δικέφαλος του Βορρά» πήρε αυτό που είχε περισσότερο ανάγκη από οτιδήποτε άλλο. Νίκησε την ΑΕΚ με 3-1, με ένα καθαρό σκορ, και, εκτός από τα χαμόγελα, κατάφερε να εξασφαλίσει μερικές βαθιές ανάσες, βγάζοντας βιαστικά το κεφάλι του στην επιφάνεια του νερού.Βέβαια, καμία ομάδα δεν πρέπει να κοιτάζει απλώς το αποτέλεσμα, αλλά οφείλει να βλέπει και το δάσος, δηλαδή την εικόνα της μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.Ο ΠΑΟΚ μπήκε δυναμικά στο ματς και το ολοκλήρωσε όπως ακριβώς θα έπρεπε. Στο ξεκίνημα του μεγάλου ντέρμπι, οι «ασπρόμαυροι» έδειχναν να δαγκώνουν σε άμυνα, επίθεση και σε κάθε μαρκάρισμα πάνω στο χορτάρι, με όλη αυτή την ένταση να μετουσιώνεται σε γκολ από τον Μπάνζα στο 8ο λεπτό. Από το 70ό λεπτό και μετά, βρήκαν άλλα δύο τέρματα και κλείδωσαν τη νίκη. Στο ενδιάμεσο, ωστόσο, η ιστορία ήταν εντελώς διαφορετική.
Η ΑΕΚ ήταν κυρίαρχη στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα και έλεγχε τη ροή του παιχνιδιού, ενώ πολλές φορές πολιορκούσε κανονικά τα καρέ του Μοναστηρλή και ολόκληρης της αμυντικής γραμμής του ΠΑΟΚ. Το γκολ της Ένωσης έμοιαζε απλώς θέμα χρόνου και, όντως, με τον Γιόβιτς στο 50ό λεπτό οι «κιτρινόμαυροι» ισοφάρισαν, με τη συνέχεια να είναι ανάλογη. Ασταμάτητες επιθέσεις από την ΑΕΚ, με τους γηπεδούχους να παλεύουν με νύχια και με δόντια για να μείνουν όρθιοι στο ματς. Αυτό ακριβώς ήταν το μυστικό της επιτυχίας τους.
