Η αναμέτρηση του Ολυμπιακού με την Αρμάνι Μιλάνο για την 9η αγωνιστική της Ευρωλίγκας φαινόταν εξ αρχής… ύπουλη για τους πρωταθλητές Ευρώπης. Οι πολλές και σημαντικές απουσίες που σε συνδυασμό με τα συνεχόμενα παιχνίδια φέρνουν έλλειμμα ενέργειας, αλλά και οι αναγκαίοι πειραματισμοί που καλείται να κάνει εντός του παρκέ ο Γιώργος Μπαρτζώκας στην προσπάθειά του να διαχειριστεί αυτή τη δύσκολή κατάσταση, έκαναν ακόμα δυσκολότερο το παιχνίδι με την πάντα απρόβλεπτη και με άγνοια κινδύνου Αρμάνι Μιλάνο. Στα παραπάνω, προσθέστε και το σοκ που έφερε η είδηση για τον πολύμηνη απουσία του Μοντέρο και γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι το αποψινό παιχνίδι κάθε άλλο παρά απλή υπόθεση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.
Παρ’ όλα αυτά, οι «ερυθρόλευκοι» βρήκαν ξανά τον τρόπο για να βγουν αλώβητοι, φτάνοντας (έστω και δύσκολα) στη νίκη με 84-78, για να κάνουν το 2Χ2 σε δεύτερη συνεχόμενη «διαβολοβδομάδα» της Ευρωλίγκας και να βελτιώσουν το ρεκόρ τους σε 7-2, ανεβαίνοντας στην κορυφή της βαθμολογίας όπου συγκατοικούν μόνο με τον αιώνιο αντίπαλό τους.
Η αναμέτρηση ξεκίνησε με τον Ολυμπιακό να μπαίνει κάπως απρόσεκτος στην άμυνά του, επιτρέποντας στον Ράιτ να του κάνει ζημιά με 8 γρήγορους πόντους και διαδοχικά καρφώματα, ενώ η Αρμάνι βρήκε και για απρόσμενο ήρωα της 1ης περιόδου τον Κόουλ, ο οποίος ξεκίνησε «καυτός» με 3/3 τρίποντα. Ωστόσο, με μπροστάρη τον Μίλερ-ΜακΙντάιρ (όσο περνάει ο καιρός βρίσκει περισσότερο τα πατήματά του και γίνεται ολοένα και καλύτερος), ο οποίος έφτασε τους 10 προσωπικούς πόντους από το πρώτο 8λεπτο της αναμέτρησης (έχοντας παράλληλα 2 ασίστ, επιθετικό ριμπάουντ και σωστές αμυντικές τοποθετήσεις), και με τον Βεζένκοφ να έχει 8 πόντους… αθόρυβα, οι «ερυθρόλευκοι» προηγήθηκαν με 8 χωρίς να χρειαστεί να φορτσάρουν, ενώ οι Ιταλοί έμεναν κοντά στο σκορ κυρίως χάρη στην ευστοχία τους από τα 6,75μ.
Με την είσοδο της second unit στο ξεκίνημα της 2ης περιόδου, ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε αποδιοργανωμένος επιθετικά και η Αρμάνι εκμεταλλεύτηκε την περίσταση για να περάσει μπροστά (29-30). Ο Τζόζεφ έκανε γρήγορα 2 φάουλ και ο ΜακΙντάιρ επέστρεψε γρήγορα στο παρκέ για να συνεχίσει από εκεί που το άφησε, πρωταγωνιστώντας στις επιθέσεις του Ολυμπιακού περισσότερο σκοράροντας, παρά πασάροντας, όπως μας είχε συνηθίσει περισσότερο με την έως τώρα παρουσία του στον πρωταθλητή Ευρώπης. Ωστόσο, η απόδοση αμυντικά δεν ήταν στο επίπεδο που θα έπρεπε, με τους 44 πόντους που είχε η Αρμάνι στο ημίχρονο με 9/10 δίποντα και 7/13 τρίποντα, να μαρτυρούν ότι η ομάδα του Μπαρτζώκα έδινε συνεχώς δικαιώματα στην αντίπαλό της.
Παρόμοιο το μοτίβο και στο δεύτερο μισό του αγώνα, με τους Πειραιώτες δνα μην βρίσκουν ρυθμό ούτε με την επιστροφή τους από τα αποδυτήρια, αφού παρά τη βελτιωμένη παρουσία που είχαν αμυντικά, ΜακΙντάιρ και Βεζένκοφ συνέχισαν να τραβούν μόνοι τους κουπί επιθετικά, χωρίς να βρίσκουν αξιόπιστες βοήθειες. Ένα μικρό επιθετικό ξέσπασμα του και απόψε υπερπολύτιμου σε διάφορους τομείς του παιχνιδιού, Γουόρντ, έδωσε για πρώτη φορά διψήφιο προβάδισμα (71-61 και 74-63) στον Ολυμπιακό με την έναρξη του 4ου δεκαλέπτου, όμως το 74-63 ακολούθησε ένα σερί 10-1 της Αρμάνι, με το ματς να παραμένει ντέρμπι μέχρι και το φινάλε του. Εκεί, δήλωσε «παρών» και ο Εντζάι για να παίξει τον ρόλο X-Factors, προσφέροντας σημαντικότατες λύσεις στις δύο πλευρές του παρκέ και όντας ουσιαστικά ο παράγοντας που έσπρωξε τελικά τους Πειραιώτες προς τη νίκη.
Το 7-2 μετά από το πέρας 9 αγωνιστικών αποτελεί σημαντικό «παράσημο» για τους πρωταθλητές Ευρώπης, με δεδομένες τις πολύ δύσκολες συνθήκες που είχε να αντιμετωπίσει με τις σημαντικές απουσίες του, αλλά και το ότι έχει τα 7 από τα 9 παιχνίδια που έχει δώσει ως τώρα στη φετινή Ευρωλίγκα ήταν μακριά από την έδρα του. Πλέον, το πρόγραμμα… ομαλοποιείται με περισσότερα παιχνίδια στη Sunel Arena, ενώ από την επόμενη εβδομάδα θα αυξηθούν και οι επιλογές για τον κόουτς Μπαρτζώκα, με την επιστροφή του Φουρνιέ και την ενεργοποίηση του Κόντσαρ.
Το σημαντικό είναι ότι παρά τις πολλές και σημαντικές απουσίες με τις οποίες είναι αναγκασμένοι να παρατάσσονται, οι «ερυθρόλευκοι» βρίσκουν τους τρόπους να ανταποκριθούν και να παίρνουν νίκες οι οποίες μπορεί τώρα να μην φαίνονται… αστραφτερές, αλλά το πιθανότερο είναι να αποδειχθούν… χρυσάφι αργότερα στη σεζόν και όταν θα γίνει ο απολογισμός.
Στο θέμα του Μοντέρο, είναι πραγματικά απίστευτη η… παραδοσιακή γκίνια που έχει αυτή η ομάδα με τους σοβαρούς τραυματισμούς. Ο Δομινικανός άσος υποβλήθηκε τελικά στη χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση του έσω μηνίσκου στο αριστερό του γόνατο, ένα πρόβλημα που ξεκίνησε από την αναμέτρηση με την Μπαρτσελόνα, και πλέον το πιο αισιόδοξο σενάριο τον θέλει να επιστρέφει για το τέλος της σεζόν, με ερωτηματικό φυσικά το πώς θα παρουσιαστεί τότε, μετά από την πολύμηνη αγωνιστική απραξία την οποία θα έχει υποστεί.
Έχει δείξει ήδη πόσο ισχυρό χαρακτήρα διαθέτει και θεωρώ δεδομένο ότι θα επιστρέψει δυνατότερος, έχοντας παράλληλα και έξτρα κίνητρο για να αφήσει πίσω του αυτή τη μεγάλη αναποδιά. Το κρίμα ότι η παρουσία του στους «ερυθρόλευκους» είχε ξεκινήσει ιδανικά, αφού είχε βρει από πολύ νωρίς τα πατήματά του και είχε αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο, χωρίς να χρειαστεί τον παραμικρό χρόνο προσαρμογής. Τώρα, το θέμα είναι να έχει ταχεία ανάρρωση και να επιστρέψει σιδερένιος.
Όσον αφορά τον Ολυμπιακό, μαθημένος σε τέτοιες δυσάρεστες καταστάσεις, τώρα καλείται να αξιοποιήσει το γεγονός ότι διαθέτει το πλουσιότερο και πληρέστερο ρόστερ της ιστορίας του. Αναμφίβολα, όταν χάνεις έναν παίκτη της ποιότητας και της επιδραστικότητας του Μοντέρο δεν γίνεται να μην επηρεαστείς, όμως οι Πειραιώτες είναι αναγκασμένοι να βρουν ξανά τις λύσεις. Η επανενεργοποίηση του Ντόρσεϊ θα είναι περίπλοκη υπόθεση, ενώ κάθε άλλο παρά απίθανο είναι πλέον το ενδεχόμενο απόκτησης ενός ακόμα παίκτη για την περιφέρεια.
Όπως και να ‘χει, ο Ολυμπιακός βγαίνει από τον Οκτώβριο όντας σχεδόν… ατσαλάκωτος, όσον αφορά τη βαθμολογική του συγκομιδή, και παρότι ο δρόμος που έχει διανύσει ήταν γεμάτος από εμπόδια και αναποδιές. Όπως γνωρίζει πολύ καλά άλλωστε, οι δυσκολίες είναι εκείνες που σε ατσαλώνουν και σε κάνουν πραγματικά ισχυρό!




