Ο δείκτης του χεριού του πήγε κατευθείαν στο τατουάζ που έχει «χτυπήσει» στο λαιμό. «Iluminado» γράφει στο κορμί του που στην ελληνική υποδηλώνει την πνευματική ή προσωπική «φώτιση». Μια αυτογνωσία που ο Άντονι ανακάλυψε στην Ανδαλουσία. Κι η απόφασή του να δείξει το τατουάζ μετά γκολ που πέτυχε κόντρα στην Ατλέτικο Μαδρίτης μόνο ως τυχαία δεν μπορεί να ερμηνευτεί. Ο Βραζιλιάνος έχει βρει τη δική του Γη της Επαγγελίας στη Ρεάλ Μπέτις, η οποία του πρόσφερε ένα τρόπο διαφυγής μακριά από το σκοτάδι του Μάντσεστερ.Στις 2 Φεβρουαρίου συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τη μεταγραφή που άλλαξε τη ζωή του. Η ομάδα των «βερντίμπλα» είχε εξασφαλίσει τον δανεισμό του από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τον χειμώνα του 2025 και φέτος το καλοκαίρι έκανε το επόμενο βήμα, αποκτώντας τον Βραζιλιάνο επιθετικό με μόνιμη μεταγραφή αντί 25 εκατομμυρίων ευρώ. Από τους πρώτους κιόλας μήνες στην Ισπανία, ο Άντονι ένιωθε ξανά να ανασαίνει.Τα 95 εκατομμύρια ευρώ άλλωστε που τον συνόδευαν ως Κόκκινο Διάβολο είχαν σχηματίσει έναν ασφυκτικό κλοιό για μήνες γύρω από το λαιμό του. Στο Μάντσεστερ ένιωθε ξένος, παρίας, μη αποδεκτός. Οι κατηγορίες της τότε συντρόφου του περί κακοποίησης δεν βοήθησαν την κατάστασή του. Χρειαζόταν οπωσδήποτε μια προσωπική «απόδραση». Και στην ηλιόλουστη Ανδαλουσία βρήκε ξανά τον εαυτό του. Χάρη σε μια χούφτα εμφανίσεις στο δεύτερο μισό της σεζόν έπεισε τη Μπέτις να τον αγοράσει το προηγούμενο καλοκαίρι, αν και οι ημέρες διαπραγμάτευσης ήταν μαρτυρικές για τον ίδιο.«Η προηγούμενη σεζόν ήταν εξαιρετικά αξιέπαινη. Ο Άντονι όμως ήταν στο χείλος να τα παρατήσει το καλοκαίρι» έλεγαν οι άνθρωποι του κλαμπ στην «El Pais». Οι συζητήσεις άλλωστε με τη Γιουνάιτεντ είχαν αποδειχθεί αρκετά σκληρές και ο Βραζιλιάνος φοβόταν πως θα παρέμενε ξανά φυλακισμένος στο Μάντσεστερ. Εκείνη την περίοδο οι Άγγλοι δεν του επέτρεπαν να προπονείται με τους συμπαίκτες του. Για 40 μέρες έμενε σε ένα ξενοδοχείο στο Μάντσεστερ μακριά από την οικογένειά του, προπονούμενος μόνος του και χωρίς να ξέρει τι θα συμβεί.Υπήρξαν νύχτες που έκλαιγε πριν καταφτάσει η λυτρωτική τελευταία ημέρα της μεταγραφικής περιόδου, όταν επιτέλους ξεμπλόκαρε η κατάστασή του και μπόρεσε να επιστρέψει στους Βερδιμπλάνκος. «Η μεταγραφή στη Μπέτις ήταν η καλύτερη απόφαση της ζωής μου», επαναλαμβάνει ο ίδιος κάθε φορά που τον ρωτούν για την άφιξή του στην Ανδαλουσία. Και φέτος συνεχίζει τις υψηλές πτήσεις. Με έντεκα γκολ κι εννιά ασίστ σε όλες τις διοργανώσεις έχει εξελιχθεί σε έναν εκ των αγαπημένων της εξέδρας, ακόμα κι αν υπήρξε μια μικρή παρεξήγηση μεταξύ τους πριν από μερικές ημέρες.Ο τηλεοπτικός φακός τον έπιασε να πλησιάζει απειλητικά την κερκίδα των Βερδιμπλάνκος μετά τη λήξη του Gran Derbi απέναντι στη Σεβίλλη, καθώς οι οπαδοί είχαν παράπονα από τη συμπεριφορά του στο γήπεδο. Ούτε καν το εντυπωσιακό γυριστό που πέτυχε δεν ήταν ικανό για να τον εξιδανικεύσει στα δικά τους μάτια. Κι ο Άντονι το γνωρίζει καλά στους μήνες παρουσίας του στην Ισπανία.«Πρώτα απ’ όλα, οι οπαδοί ξέρουν την αγάπη που έχω για όλους. Ήταν απλώς μια στιγμή απογοήτευσης, μιλάω για τον εαυτό μου, γιατί δεν κερδίσαμε τον αγώνα, ήμουν θυμωμένος που έπαιξα με πυρετό και πόνο. Δεν έχει καμία σχέση με τους Μπέτικος. Ποτέ, γιατί όλοι ξέρουν ότι αγαπώ πολύ αυτόν τον σύλλογο. Ήταν μια στιγμή έντασης, έχει περάσει. Εδώ εξαρτόμαστε από τους οπαδούς, γιατί παίζουμε για αυτούς και το πιο σημαντικό είναι ότι θα είμαστε μαζί και θα κατακτήσουμε σπουδαία πράγματα» ήταν η απάντησή του για τον διαξιφισμό.Ήταν η συγγνώμη του προς τους δικούς του ανθρώπους. Και λόγω της υποδοχής που του έχουν επιφυλάξει από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στην Ισπανία, νιώθει ένα αίσθημα χρέους απέναντί τους. Μια υποχρέωση να τους «ξεπληρώσει». Δεν παραιτείται ούτε μπροστά στον πόνο. Εδώ κι εβδομάδες άλλωστε αγωνίζεται με πρόβλημα στο ηβικό οστό, με ειδική θεραπεία στο γυμναστήριο και στο γήπεδο για να το αντιμετωπίσει.«Όπως έχω πει πολλές φορές, παίζω με θυσία, ακόμα και με πόνο στο ηβικό οστό και τον προσαγωγό. Είχα τρεις μέρες πυρετό, αλλά πάντα θυσιάζομαι για τη ομάδα. Δεν το είπα σε όλους για να μην θεωρήσουν ότι ήταν δικαιολογία. Ξέρω τι πέρασα, είμαι καλά και βελτιώνομαι. Όταν φοράω τη φανέλα της Μπέτις, πάντα θέλω να είμαι στο 100%» παραδέχθηκε μετά το ντέρμπι.Γνωρίζει ωστόσο πως μια ενδεχόμενη παρατεταμένη απουσία του μπορεί να παρεξηγηθεί από τον κόσμο. Κι ο Βραζιλιάνος συνεχίζει παρά τους πόνους. Για να ξεπληρώσει το χρέος του προς τη Μπέτις. Κι ίσως η κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού τροπαίου να αποτελεί το ιδανικό «δώρο» προς το κλαμπ και τον κόσμο του. Πέρσι μπορεί να μην τα κατάφερε στον τελικό του Conference League απέναντι στην κραταιά Τσέλσι. Το φετινό Europa League ωστόσο του προσφέρει μια δεύτερη ευκαιρία. Και το ταξίδι του προς το τρόπαιο περνάει μέσα από την Αθήνα και τους αγώνες κόντρα στον Παναθηναϊκό.




