Η υπερβολή πολλές φορές αποτελεί το αλατοπίπερο στη ζωή, άλλες φορές, βέβαια, είναι μέχρι και αναγκαία για να μπορέσει κάποιος να επικοινωνήσει δυνατά και καθαρά μία άποψη που ίσως για πολλούς να μην έχει περάσει καν από το μυαλό τους.
Προφανώς, με τη μυθική, ανεπανάληπτη και άκρως τρομακτική σεζόν που πραγματοποιεί ο Χάρι Κέιν με τη φανέλα της Μπάγερν Μονάχου, με 54 γκολ και επτά ασίστ σε μόλις 47 παιχνίδια, έχει τον πρώτο λόγο για το πλέον πολυπόθητο ατομικό βραβείο που μπορεί να κατακτήσει στην καριέρα του ένας ποδοσφαιριστής, τη Χρυσή Μπάλα. Βέβαια, τα πράγματα που κάνει φέτος ο Μπρούνο Φερνάντες στο Μάντσεστερ μπορούν να χαρακτηριστούν έως και πρωτόγνωρα, όχι απλώς για τους «κόκκινους διαβόλους», αλλά γενικά για το αγγλικό ποδόσφαιρο.
Τη φετινή σεζόν της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν ξέρεις πραγματικά από πού να την πιάσεις, ώστε να ξετυλίξεις ένα κουβάρι που, μαζεμένο, είναι πραγματικά θεόρατο.
Μετά τα περσινά… χάλια, με τη Γιουνάιτεντ υπό τις οδηγίες του Ρούμπεν Αμορίμ να μπλέκει μέχρι και στη συζήτηση για τις ομάδες που θα υποβιβαστούν από την Premier League, πάρθηκε μία λανθασμένη -εκ του αποτελέσματος τουλάχιστον- απόφαση να στηριχθεί ο Πορτογάλος τεχνικός και να χτίσει το δικό του σύνολο, όπως ο ίδιος το ονειρεύεται.
Μετά από 20 αγωνιστικές, οι «κόκκινοι διάβολοι» χαροπάλευαν στην 6η θέση. Οι 31 βαθμοί ήταν μία αρκετά ικανοποιητική συγκομιδή συγκριτικά με τις προηγούμενες σεζόν, ωστόσο η αστάθεια που εμφάνιζε στο παιχνίδι της ήταν αυτή που δημιουργούσε και τις περισσότερες αμφιβολίες για το τι θα κατάφερνε εν τέλει στο φινάλε της χρονιάς. Η απόφαση πάρθηκε: ο Αμορίμ απομακρύνθηκε και, μετά τη σύντομη παρένθεση του Ντάρεν Φλέτσερ (για μόλις μία αναμέτρηση), επιστρατεύτηκε να σώσει την κατάσταση ο θρύλος της ομάδας, Μίκαελ Κάρικ.
Στην κυριολεξία, ο Κάρικ ανέστησε ολόκληρη την ομάδα και, μετά από 14 ματς, μετράει 10 νίκες, δύο ισοπαλίες και δύο ήττες, με τους «κόκκινους διαβόλους» να έχουν καλοβολευτεί στην 3η θέση και να κάνουν ήδη σχέδια για το Champions League της νέας σεζόν.
Σίγουρα, τα επιτεύγματα του Κάρικ είναι μπόλικα. Η ενεργοποίηση του Κόμπι Μέινου έχει παίξει καταλυτικό ρόλο, ενώ ο τρόπος με τον οποίο έδωσε ουσία στους Εμπεμό και Κούνια άλλαξε κατά πολύ τη συνολική εικόνα της ομάδας. Παράλληλα, μπόρεσε να δώσει και έναν σημαντικό ρόλο στην πανάκριβη μεταγραφή του Σέσκο, ο οποίος, μέχρι να καταφθάσει ο Άγγλος τεχνικός, έδειχνε χαμένος και έξω από τα νερά του.
Καλά όλα αυτά, ωστόσο όλοι γνωρίζουν πως τίποτα δεν θα λειτουργούσε ομαλά στην ομάδα εάν δεν βλέπαμε τις εξωπραγματικές εμφανίσεις που πραγματοποιεί ο Μπρούνο Φερνάντες.
Ο Πορτογάλος, πέρα από αρχηγός και απόλυτος ηγέτης της ομάδας, αποτελεί και την κόλλα που συνδέει το μεσοαμυντικό κομμάτι του γηπέδου με το μεσοεπιθετικό. Για να δημιουργηθεί μία καλή φάση για τη Γιουνάιτεντ, η μπάλα επιβάλλεται πρώτα να περάσει από τα πόδια του Φερνάντες, αυτός να της δώσει την… ευχή του και, στη συνέχεια, αυτή να φτάσει στον προορισμό της.
Πολλές φορές τα νούμερα δεν λένε αποκλειστικά την αλήθεια· αυτήν τη φορά, βέβαια, οι αριθμοί μπορούν να ανοίξουν τα μάτια σε όποιον δύσπιστο αρνείται πεισματικά να παραδεχθεί τα εξωφρενικά πράγματα που έχει καταφέρει ο Φερνάντες να μεταφέρει από το μυαλό του στον αγωνιστικό χώρο.
Με μία γρήγορη ματιά αποκλειστικά στα νούμερά του στην Premier League (μιας και έχει καταγράψει μόλις μία συμμετοχή στο FA Cup και άλλη μία στο League Cup), μπορούμε να αντιληφθούμε εύκολα ότι τα οκτώ γκολ και οι 19 ασίστ σε 32 παιχνίδια αποτελούν επίδοση καριέρας, την ώρα που ο ίδιος αρνείται να βγει από τον αγωνιστικό χώρο. Σίγουρα, η απουσία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ απ’ όλες τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις έχει ελαφρύνει κατά πολύ το καλεντάρι της ομάδας, όμως το γεγονός ότι σε ολόκληρη τη σεζόν έχει βρεθεί στον πάγκο μόλις 82 λεπτά από τα συνολικά 2880′ λέει από μόνο του πολλά…
Ιστορικά, το απόλυτο ρεκόρ σε ασίστ στα χρονικά της Premier League ανήκει στον θρύλο του αγγλικού ποδοσφαίρου Τιερί Ανρί τη σεζόν 2002/03, με τον Γάλλο να σταματά στις 20, όσες κατέγραψε και ο Κέβιν Ντε Μπρόινε το 2019/20. Μαζί, λοιπόν, αυτοί οι δύο μοιράζονται ένα σπάνιο ρεκόρ, το οποίο έρχεται με φόρα να τους το κλέψει μέσα από τα χέρια ο Μπρούνο Φερνάντες.
Ο Πορτογάλος, ωστόσο, δεν έχει για συμπαίκτες ούτε τους Μπέργκαμπ και Πιρές, αλλά ούτε τους Αγκουέρο και Μαχρέζ. Το έχει πετύχει με τους Σέσκο, Κούνια και Εμπεμό, παίκτες καλούς και αξιόλογους, για τους οποίους, ωστόσο, δεν υπάρχει η παραμικρή σύγκριση ποιότητας και καριέρας.
Επιπλέον, ο Φερνάντες αποτελεί την κινητήριο μηχανή σε μία ομάδα που πέρσι πήγαινε από αποτυχία σε αποτυχία, ενώ φέτος κατάφερε να δείξει μία σταθερότητα στο παιχνίδι της μετά τον μήνα Ιανουάριο.
Οι ασίστ και τα γκολ είναι στατιστικά τα οποία εύκολα φαίνονται και μπορούν να εκτιμηθούν· ο Φερνάντες διαλύει τον ανταγωνισμό και σε μία άλλη κατηγορία, η οποία ίσως να είναι και ακόμη πιο σημαντική.
Όπως έδειξε και το γραφικό της Premier League, ο αριθμός των ευκαιριών που έχει δημιουργήσει για τους συμπαίκτες του ο Φερνάντες (χωρίς να έχουν προσμετρηθεί τα νούμερά του από το εκπληκτικό παιχνίδι που έκανε απέναντι στη Λίβερπουλ) φτάνει το 114. Οι παίκτες που έστω και θεωρητικά τον ανταγωνίζονται είναι οι Άντον Σταχ, Ντέκλαν Ράις και Ντομινίκ Σομποσλάι, οι οποίοι βρίσκονται στις… 61.
Ο Φερνάντες παίζει σε μία άλλη κατηγορία και εκεί βρίσκεται πραγματικά ολομόναχος, με τους διώκτες του να δυσκολεύονται να τον δουν ακόμη και με κιάλια.
Από τον Ιανουάριο του 2020, όταν και ο Μπρούνο Φερνάντες είναι «κόκκινος διάβολος», έχει ακούσει πολλά -από την ποιότητά του έως και τα ηγετικά του χαρακτηριστικά. Φέτος, βέβαια, ο Πορτογάλος όχι απλώς κλείνει στόματα, αλλά πραγματοποιεί μία εκκωφαντική δήλωση που αναγκάζει τους πάντες να τον αξιολογήσουν διαφορετικά, να τον αξιολογήσουν ως έναν εκ των κορυφαίων μεσοεπιθετικών του πλανήτη αυτήν τη στιγμή (αν όχι τον κορυφαίο).
