Παναθηναϊκός: Τι πρέπει να βελτιώσει ενόψει ΤΣΣΚΑ 1948

Η πρόκριση του Παναθηναϊκού επί της Πάκσι ήταν… ψυχοβγαλτική κι αυτό δεν το ένιωσαν μόνο οι παίκτες και το τεχνικό επιτελείο, αλλά και ο κόσμος που βρέθηκε το βράδυ της Πέμπτης (30/07) με μεγάλη ανυπομονησία στο ΟΑΚΑ. Απέναντι σε μια φαινομενικά μικρότερης δυναμικότητας ομάδα, οι πράσινοι κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια για να φθάσουν σε σκορ πρόκρισης (2-2) λίγα λεπτά πριν το τέλος. Για ποιο λόγο συνέβη αυτό; Υπάρχουν πάρα πολλά που μπορούμε να αναφέρουμε, ωστόσο, κρίναμε σκόπιμο να εστιάσουμε σε τρεις συγκεκριμένους τομείς που το τριφύλλι παρουσιάστηκε κατώτερο συγκριτικά με το πρώτο παιχνίδι μεταξύ των δύο ομάδων και πρέπει να βελτιώσει ενόψει των παιχνιδιών με την ΤΣΣΚΑ 1948.Αποστάσεις και κακό αμυντικό transition: Το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα ήταν ο τρόπος που η ομάδα “άδειαζε” στη μεσαία γραμμή, όταν αποφάσιζε να πιέσει ψηλότερα τον αντίπαλο. Ειδικά όταν ο Άνταμ Τσέριν για να κλείσει τους χώρους ερχόταν πιο κοντά στους επιθετικούς και δημιουργούταν ένα αρκετά μεγάλο κενό ανάμεσα σε αυτόν και τον Ετιέν Καμαρά.Ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο, που δεν υπήρχε συνολικά εύρυθμη λειτουργία ανάμεσα στις γραμμές και αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι παίκτες της Πάκσι που γνωρίζουν πολύ καλά ο ένας τον άλλον, από τη στιγμή που “έσπαγαν” την πρώτη πίεση, μπορούσαν με μεγαλύτερη ευκολία να τρέξουν με τη μπάλα, να δημιουργήσουν προϋποθέσεις για γκολ και να κερδίσουν στατικές φάσεις. Από τέτοιες συνθήκες ο Παναθηναϊκός δέχθηκε και τα δύο του γκολ, ενώ απειλήθηκε κυρίως στο πρώτο μέρος. Οι επιστροφές και οι καλύψεις δεν ήταν αυτές που έπρεπε, η άμυνα των πρασίνων εμφανίστηκε πολλές φορές εκτεθειμένη και οι ποδοσφαιριστές έμοιαζαν να κυνηγούν συνεχώς τη μπάλα, παρότι οι Ούγγροι δεν είχαν σε καμία περίπτωση την κατοχή της για μεγάλα χρονικά διαστήματα.Κακές αποφάσεις στο επιθετικό τρίτο: Είναι κάτι που είχαμε συναντήσει και στο πρώτο επίσημο παιχνίδι, εκεί όπου παράλληλα χάθηκαν και πολλές ευκαιρίες για να μπορέσει ο Παναθηναϊκός να εξασφαλίσει την πρόκριση από τότε. Το μεγάλο πρόβλημα στο Ολυμπιακό Στάδιο ήταν το πώς λειτούργησαν οι ποδοσφαιριστές του όταν έβρισκαν χώρους, είχαν τη μπάλα και προσπαθούσαν να απειλήσουν. Λάθος επιλογές στις πάσες (ενδεικτικές μια του Ανδρέα Τεττέη στον Ανάς Ζαρουρί αντί για τον Σαντίνο Αντίνο στο ξεκίνημα και μια άλλη του Έλληνα διεθνή στον Ελμίν Ραστόντερ στο δεύτερο μέρος) που θα έφερναν την ομάδα πολύ πιο κοντά στην επίτευξη ενός γκολ. Ακόμη κι όταν υπήρχαν προϋποθέσεις τριών εναντίον τεσσάρων ή τριών εναντίον δύο, οι κινήσεις αλλά και αποφάσεις ήταν τέτοιες που δεν επέτρεψαν στον Παναθηναϊκό να βρεθεί με προϋποθέσεις σε θέση βολής.Αδυναμία στις στατικές φάσεις: Τόσο στον αμυντικό όσο και στον επιθετικό τομέα, ο Παναθηναϊκός στο συγκεκριμένο κομμάτι του παιχνιδιού δεν τα πήγε καλά. Αν και δούλεψε αρκετά τις προηγούμενες ημέρες, δεν κατάφερε να σταματήσει τους αντιπάλους του (μόνο ο Παπ κέρδισε τρεις κεφαλιές από κόρνερ που απείλησαν πραγματικά τον Πένια), αλλά ούτε μπόρεσε να απειλήσει. Τα χτυπήματα των Ζαρουρί και Τσέριν δεν ήταν καλά, οι κομπίνες που προσπάθησε να εκτελέσει στην αρχή δεν έπιασαν, ενώ και οι παίκτες που προσπάθησαν να απειλήσουν δεν είχαν σωστές τοποθετήσεις. Ο Τζέικομπ Νίστρουπ και οι συνεργάτες του δίνουν πολύ μεγάλη έμφαση στον συγκεκριμένο τομέα και σίγουρα δεν θα είναι ικανοποιημένοι από την εικόνα της ομάδας τους. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε αρκετά ακόμη που εξηγούν την κακή εικόνα των πρασίνων στη μεγαλύτερη διάρκεια της αναμέτρησης με την Πάκσι, ωστόσο, είναι κάτι φυσιολογικό για μια ομάδα στην αρχή μιας σεζόν που έχει πολλούς νέους παίκτες, τώρα διαμορφώνεται και αρχίζει να μαθαίνει τη φιλοσοφία του προπονητή. Το σίγουρο είναι πάντως, πως από το επόμενο κιόλας επίσημο παιχνίδι ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να ανεβάσει την απόδοση του κυρίως στους τρεις τομείς που αναλύσαμε παραπάνω. Προκειμένου να έχει καλύτερη εικόνα, περισσότερο ρυθμό και μέσα από αυτά να αποκτήσει περισσότερο αυτοπεποίθηση για τη συνέχεια.