Ο Νίκολιτς στάθηκε ιδιαίτερα στην υποδοχή που επιφυλάσσουν οι φίλοι της ΑΕΚ στην αποστολή, με την ατμόσφαιρα στους δρόμους γύρω από το γήπεδο να αποτελεί, όπως φαίνεται, μία ξεχωριστή εμπειρία και για τον ίδιο. Μάλιστα, ο Σέρβος τεχνικός αποκάλυψε και μία απίθανη ιστορία με πρωταγωνίστρια μία ηλικιωμένη γυναίκα, την οποία συναντά συχνά στην περιοχή κατά την άφιξη της ομάδας στο γήπεδο. Η συγκεκριμένη ιστορία, όπως την περιέγραψε ο Νίκολιτς, αποτυπώνει με τον δικό της τρόπο τον ιδιαίτερο δεσμό που υπάρχει ανάμεσα στην ΑΕΚ και τους ανθρώπους της Νέας Φιλαδέλφειας. Αναλυτικά όσα είπε: “Τα ανέκδοτα υπάρχουν και συχνά, όταν πηγαίνουμε στο γήπεδο και μπαίνουμε σε εκείνη την περιοχή που λέγεται Νέα Φιλαδέλφεια. Βέβαια, αυτό το γνωρίζετε: όπου κι αν πας στην Ελλάδα και υπάρχει το “Νέα” ως πρόθεμα, πρόκειται για περιοχές που δημιουργήθηκαν από πρόσφυγες. Δηλαδή, “Νέα” κάτι, με το ίδιο όνομα που υπήρχε εκεί στη Μικρά Ασία. Και όταν μπαίνεις σε αυτή την περιοχή, που είναι πραγματικά πανέμορφη, γύρω από το γήπεδο, το στάδιο είναι φανταστικό. Πόση χωρητικότητα έχει; 32.000; Άνοιξε πριν από τρία χρόνια και εκεί έγινε ο τελικός του Conference League. Είναι τρομερό γήπεδο. Λέγεται “Αγιά Σοφιά”, από την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη. Και όλη η περιοχή είναι καταπληκτική. Όταν περπατάς μέσα σε αυτά τα στενά, είναι όλα κίτρινα και μαύρα. Είναι αδιανόητο. Πριν από τα παιχνίδια, οι φίλοι μου πηγαίνουν εκεί — εγώ τους στέλνω πάντα από νωρίς — και φτάνουν έξι, επτά, οκτώ ώρες πριν από τον αγώνα. Τα εστιατόρια, οι καφετέριες, τα μπαρ είναι όλα γεμάτα. Τρώει ο κόσμος, τραγουδάει, είναι γιορτή. Και καθώς πηγαίνουμε με το πούλμαν, στρίβουμε σε μια γωνία, φτάνουμε σε ένα συγκεκριμένο σημείο, και αυτό το λέω συνέχεια. Μάλιστα, έχω και βίντεο. Το τράβηξε ο βοηθός μου μέσα από το λεωφορείο. Βγαίνει λοιπόν μια γιαγιά, σίγουρα πάνω από 70 ετών. Βγαίνει με την ποδιά του σπιτιού, σαν να άφησε την κατσαρόλα πάνω στην κουζίνα, και κατεβαίνει στη γωνία. Μαζί της κατεβαίνει ο γιος της — ή δεν ξέρω ακριβώς ποιος — και μαζί του κατεβαίνουν περίπου τέσσερις γενιές, με τα μικρά τους παιδιά. Όλοι υποστηρίζουν την ομάδα. Μάλιστα, σε δύο περιπτώσεις αυτή η γιαγιά ήταν στη γωνία ακόμα και με καπνογόνο! Αυτό σημαίνει… Και όταν το βλέπεις αυτό…Το βλέπεις συνέχεια καθώς περνάς από αυτή τη γειτονιά, όλοι κορνάρουν, βγαίνουν στα μπαλκόνια και στις βεράντες. Ειλικρινά, τώρα που το λέω, ανατριχιάζω. Τόσο πολύ απολαμβάνω κάθε εντός έδρας παιχνίδι. Είναι… είναι αδιανόητο πόσο ωραία είναι η ατμόσφαιρα».
