Η Βαλένθια είναι μία ιδιαίτερη ομάδα, που παίζει σε πολύ γρήγορο τέμπο και έχει μεγάλο ροτέισον. Στο άκουσμα αυτής της φράσης το μυαλό πάει στην Παρί. Οι Ισπανοί ωστόσο έχουν πιο ποιοτική ομάδα και παίζουν πιο στοχευμένα. Δεν ψάχνουν απλώς την ποσότητα στο transition, αλλά την ποιότητα. Δεν παίρνουν βιαστικό σουτ, αλλά γρήγορο. Αυτό έκαναν και κόντρα στον Ολυμπιακό. Η Βαλένθια έτρεχε σε κάθε ευκαιρία. Κυρίως, όμως, έπαιζε γρήγορα ακόμα και σε καταστάσεις 5 εναντίον 5, κάνοντας επιθέσεις στα πρώτα 10 δευτερόλεπτα. Σύμφωνα με το Hudl Instat, η Βαλένθια σημείωσε τους 39 από τους 85 πόντους της στα πρώτα 10 δευτερόλεπτα της επίθεσής της, σε ένα απίθανο νούμερο. Αντίστοιχα, ο Ολυμπιακός σημείωσε μόλις 7 πόντους σε τέτοια κατάσταση, σε μία τεράστια διαφορά για ματς που κρίθηκε στον πόντο. Οι Ισπανοί έκαναν γρήγορες επιθέσεις για να παρασύρουν τα ροτέισον του Ολυμπιακού, τρέχοντας πολλές δράσεις. Συχνά, οι επιθέσεις ξεκινούσαν με ένα “Iverson Cut” (Μετάφραση: Ένας παίκτης παίρνει παράλληλο διπλό σκριν και βγαίνει στις 45 μοίρες, όπου ξεκινάει επίθεση, σε ένα play που έχει πάρει το όνομά του από τον θρύλο του NBA, Άλεν Άιβερσον).Η Βαλένθια μπόρεσε να βρει λύσεις με plays σαν αυτά. Άλλες φορές έστηνε σκριν πολύ ψηλά ή σούταρε τρίποντα σε πρώτο χρόνο. Οι Ισπανοί σημείωσαν τα 7 από τα 11 τρίποντά τους στα πρώτα 10 δευτερόλεπτα μίας επίθεσης, μένοντας κοντά στο σκορ, πριν κάνει την τελική επίθεσή της. Ο Ολυμπιακός προσαρμόστηκε σε μεγάλο βαθμό σε κάποια πράγματα πάνω στην Βαλένθια. Πρακτικά απενεργοποίησε τα Pop Out στοιχεία των Ρίβερς (5 πόντοι) και Κοστέλο (έμεινε άποντος). Δεν μπορούσε όμως να σταματήσει τα πάντα. Είδε έτσι τους Μπράνκο Μπάντιο (15 πόντοι και 4 ασίστ – που έδωσαν άλλους 9 πόντους – σε 24 λεπτά συμμετοχής) και Ζαν Μοντέρο (13 πόντοι και 6 ασίστ, που έδωσαν άλλους 15 πόντους στην ομάδα του, σε 22 λεπτά συμμετοχής) να κάνουν την ζημιά.Ο Μοντέρο, ο πιο ταλαντούχος παίκτης της Βαλένθια δηλαδή, αλλά και ο καλύτερος παίκτης τον συνδυασμό εκτέλεσης/δημιουργίας της ομάδας, ήταν αυτός που μίλησε στο τέλος, είτε εκτελώντας, είτε δημιουργώντας. Ο Δομινικανός γκαρντ έβαλε μεγάλα σουτ, δημιούργησε καταστάσεις για την ομάδα του. Σύμφωνα με τον Hudl Instat, οι Μοντέρο και Μπαντιό ήταν υπεύθυνοι για 47 από τους 85 πόντους της Βαλένθια (είχαν και από μία ασίστ ο ένας στον άλλο, για αυτό το άθροισμα δεν ήταν 52 πόντοι). Οι δύο γκαρντ ήταν και αυτοί που έκαναν την μεγαλύτερη ζημιά. Στο τέλος, βέβαια, με το ματς να κρίνεται στο τελευταίο σουτ, όλα ήταν ανοιχτά. Ο Μοντέρο έβαλε ένα μεγάλο σουτ, ο Φουρνιέ απάντησε άμεσα με ένα εξίσου μεγάλο τρίποντο. Ο Μοντέρο κέρδισε φάουλ (με τον Ντε Λαρέα να βάζει τις βολές) και ο Φουρνιέ αστόχησε στην τελευταία επίθεση του Ολυμπιακού.Έχει γραφτεί πολλές φορές. Το “ένα σουτ – ένα ματς”, είναι δίκοπο μαχαίρι. Χρειάζεται ταλέντο, αλλά και τύχη. Η Βαλένθια ήταν αυτή που είχε κάτι παραπάνω στο φινάλε και λύγισε τον Ολυμπιακό. Μία ήττα στην έδρα της ομάδας με το 4ο καλύτερο ρεκόρ στην EuroLeague δεν μπορεί να θεωρηθεί γκέλα για τον Ολυμπιακό. Η Βαλένθια δεν είναι απλώς η ομάδα με το 4ο καλύτερο ρεκόρ στην διοργάνωση (21-12), αλλά και αυτή που έχει το 2ο καλύτερο εντός έδρας ρεκόρ την φετινή σεζόν (14-3, σε ισοβαθμία με Ολυμπιακό και Φενέρ). Αυτό που ισχύει, ωστόσο, είναι ότι χάθηκε μία ευκαιρία για τους Πειραιώτες. Ο Ολυμπιακός πήγε σε μεγάλο βαθμό πολύ καλά το παιχνίδι. Έβγαλε κάποια από τα δικά του πράγματα στο παρκέ – ειδικά στο πρώτο μέρος, όταν και κυκλοφόρησε την μπάλα – άντεξε στο τέμπο των Ισπανών. Στο τέλος, όμως, η Βαλένθια φάνηκε λίγο πιο ικανή, λίγο πιο τυχερή και πήρε την νίκη. Ο Ολυμπιακός παραμένει εντός 4αδας στην EuroLeague και εξακολουθεί να έχει πλεονέκτημα σε σχέση με τους διώκτες του. Είναι λογικό μία ήττα να φέρνει απογοήτευση, αλλά οι Πειραιώτες εξακολουθούν να έχουν την μοίρα τους στα χέρια τους. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό ενόψει του φινάλε της κανονικής περιόδου.




