Ήταν 26 του περασμένου Νοεμβρίου. Μία ημερομηνία σημαδεμένη από παίκτες, προπονητή, διοίκηση και φίλους του Ολυμπιακού. Αντιλαμβανόμενοι τη σπουδαιότητα του ιστορικού αγώνα με τη Ρεάλ Μαδρίτης, οι «ερυθρόλευκοι» βγάζουν πάθος και μία ονειρική συνεργασία στα οκτώ πρώτα λεπτά του αγώνα.
Ποντένσε στον Τσικίνιο, ξανά Ποντένσε, Ελ Κααμπί και Τσικίνιο. Οι παίκτες της «Βασίλισσας» καθηλώνονται στις ταχύτατες εναλλαγές, η μπάλα χάνεται και εμφανίζεται στα αντίπαλα δίχτυα. Ο Ολυμπιακός ηττάται 3-4, έχει όμως κοιτάξει στα μάτια την πολυνίκη του Champions League, κάνοντας το παιχνίδι του. Η ομάδα του Μεντιλίμπαρ αποδεικνύει στον ίδιο της τον εαυτό ότι ανήκει στην ευρωπαϊκή ελίτ.Οι «ερυθρόλευκοι» φτάνουν ως τα νοκ-άουτ, έχοντας παρουσιάσει την καλύτερη version επί εποχής Βάσκου. Κερδίζουν τα εύσημα και διατρανώνουν σε όλη την Ελλάδα ότι είναι οι καλύτεροι. Από το διπλό στο Άμστερνταμ όμως, ο διακόπτης πέφτει. Σε πέντε παιχνίδια με τις ομάδες της πρώτης πεντάδας της Super League, ο Ταρέμι σκοράρει το μοναδικό γκολ από το σημείο του πέναλτι στη Νέα Φιλαδέλφεια. Οι πρωταθλητές Ελλάδος ηττώνται 1-0 από τον Παναθηναϊκό, μένουν στην ισοπαλία με Λεβαδειακό και ΠΑΟΚ και εσχάτως ηττώνται 1-0 από την ΑΕΚ. Ξανά στο γήπεδό τους.
Ενδιάμεσα υπάρχει ο αποκλεισμός από τη Λεβερκούζεν στα νοκ-άουτ. Πώς; Δίχως γκολ. Ο Ολυμπιακός ξέχασε στα «αστέρια» την ταυτότητά του. Παύει να είναι αφόρητα πιεστικός, να δημιουργεί, να έχει ιδέες και να «λυγίζει» τον αντίπαλο. Σαν ο μοναδικός στόχος της σεζόν να ήταν η είσοδος στη 24άδα του Champions League. Όταν αυτός επετεύχθη, ο ενθουσιασμός χάθηκε. Μαζί και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που τον έστεψαν πρωταθλητή και τον έβαλαν στους κορυφαίους συλλόγους της Ευρώπης.
Γκολ επί των Μπαρτσελόνα, Αϊντχόφεν, Ρεάλ, Καϊράτ, Λεβερκούζεν και Άγιαξ. Τρεις νίκες και δύο μεγάλα διπλά. Από τα έξι γκολ στα οκτώ παιχνίδια της League Phase όμως, στο απόλυτο μηδέν σε τρία διαδοχικά ντέρμπι. Μόλις μία μεγάλη ευκαιρία στο «αιώνιο» ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, καμία σε αυτό με τον ΠΑΟΚ, όπως καμία στο πρόσφατο με την ΑΕΚ. Κοινός παρονομαστής των παραπάνω αγώνων το «Γ. Καραϊσκάκης». Στο ίδιο του το γήπεδο, ο Ολυμπιακός όχι μόνο δεν δημιούργησε και δεν σκόραρε, αλλά επέτρεψε στους ανταγωνιστές του να βγάλουν ένα… άνετο 90λεπτο.




