Αν κάποιος κοιτούσε μόνο τα στοιχεία πριν από τον τέταρτο τελικό, δύσκολα θα έβρισκε λόγο να πιστέψει ότι ο Παναθηναϊκός θα έφευγε νικητής. Χωρίς τριάρι, χωρίς τον Κώστα Σλούκα, με όλη την πίεση πάνω του και απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που όχι μόνο δεν είχε απουσίες, αλλά ενισχύθηκε και με τον Τάιλερ Ντόρσεϊ σε σχέση με τα προηγούμενα ματς. Σίγουρα, ο «επτάστερος» στο γήπεδό του είναι πάντα μία υπολογίσιμη δύναμη. Αλλά η αίσθηση ήταν πως τα κουκιά δεν έβγαιναν, τουλάχιστον χωρίς υπερβάσεις.
Τελικά, ο Παναθηναϊκός όχι μόνο νίκησε, αλλά πέτυχε κάτι μοναδικό. Είναι δύσκολο ούτως ή άλλως να κερδίσεις τον πρωταθλητή Ευρώπης με τόσο σημαντική έλλειψη λύσεων, όμως μοιάζει πραγματικά αδιανόητο ότι το «τριφύλλι» επικράτησε σε ένα ματς που έφτασε μέχρι τα 50 λεπτά. Σαν ένας αθλητής των 100 μέτρων να κερδίσει έναν… μαραθωνοδρόμο, ένα πράγμα.




