Αν έπρεπε να συνοψίσει κανείς σε μία φράση τη νίκη του Παναθηναϊκού επί της Βαλένθια στο πρώτο παιχνίδι της μεταξύ τους σειράς, αυτή θα ήταν η εξής: «Καλωσορίσατε στα playoffs!». Οι «πράσινοι» έδωσαν ένα πολύ σκληρό μάθημα στους εντυπωσιακούς σε όλη τη σεζόν, αλλά άμαθους σε αυτό το επίπεδο αγώνων Ισπανούς.
Μπορεί οι «πορτοκαλί» να έκλεισαν την κανονική περίοδο με 91 πόντους κατά μέσο όρο και εννέα κατοστάρες να επιδείξουν, όμως ο πρώτος προημιτελικός κόντρα στον «μπαρουτοκαπνισμένο» από τέτοιες καταστάσεις «επτάστερο» ήταν μία εντελώς διαφορετική ιστορία. Ο Εργκίν Αταμάν παρουσίασε έναν πρωτοφανώς για τα φετινά δεδομένα διαβασμένο Παναθηναϊκό, ξεγύμνωσε κάθε αδυναμία της Βαλένθια και υποχρέωσε την ισπανική ομάδα σε μία από τις χειρότερες εμφανίσεις της στη σεζόν.Τα στατιστικά επιβεβαιώνουν ακριβώς αυτό: η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνεθ είχε 67 πόντους ενεργητικό και offensive rating 99,4. Σκόραρε δηλαδή λιγότερο από έναν πόντο ανά κατοχή, κάτι που της συνέβη για μόλις δεύτερη φορά στην τρέχουσα αγωνιστική περίοδο! Παράλληλα, είχε true shooting percentage (ειδικό ποσοστό που συνοψίζει δίποντα, τρίποντα και βολές) 47,6%, τη χειρότερή της επίδοση στη σεζόν, και έπαιξε σε ρυθμό 67 κατοχών, το δεύτερο δηλαδή πιο… αργό παιχνίδι της σε όλη τη χρονιά.Το μοναδικό άλλο ματς που η Βαλένθια είχε τόσο χαμηλές επιθετικές επιδόσεις ήταν μία εντός έδρας ήττα από την Μπαρτσελόνα με σκορ 62-66 τον περασμένο Μάρτιο. Ένα παιχνίδι που ο Αταμάν έδειξε στους παίκτες του ως οδηγό, όπως αποκάλυψε ο Χρήστος Σερέλης σε δηλώσεις του μετά το break: «Η Μπαρτσελόνα εδώ πέρα έχει κερδίσει με 62-66. Ήταν ένα από τα παιχνίδια το οποίο το είχαμε δει πολύ καλά και έχουμε δείξει πάρα πολλές φάσεις από αυτό το παιχνίδι στους παίκτες».
Από τα πρώτα δευτερόλεπτα, φάνηκε πως ο Παναθηναϊκός ήταν απόλυτα συγκεντρωμένος και διαβασμένος. Χέρια διαρκώς πάνω στην μπάλα, κανένα εύκολο σκριν, σπάνιες ευκαιρίες για επίθεση σε πρώτο χρόνο. «Θέλαμε τα σουτ να είναι μετά από αρκετή σκέψη, είτε μετά από αρκετή κούραση. Να μην είναι εύκολα με λίγα λόγια», σχολίασε ο Σερέλης. Πράγματι, οι «πράσινοι» το πέτυχαν αυτό, βάζοντας… δεύτερες σκέψεις σε μία ομάδα που έχει μάθει να παίζει με το ένστικτο και ξαφνικά βγήκε τελείως από τη βολή της.
Με τόση ενέργεια να καταναλώνεται στην αμυντική προσήλωση, τα κουκιά ήταν πολύ πιο μετρημένα για το «τριφύλλι» στην επίθεση. Το ξέσπασμα του Κέντρικ Ναν στο πρώτο δεκάλεπτο έδωσε από νωρίς τον έλεγχο στους φιλοξενούμενους, όμως ο Αμερικανός φυσιολογικά κουράστηκε από τον όγκο των κατοχών που κλήθηκε να διαχειριστεί και είδε την απόδοσή του να φθίνει όσο περνούσε η ώρα. Παρόλα αυτά, με έξυπνη κίνηση έκανε τη… δουλειά στη φάση που έκρινε το ματς, καθώς πήρε βολές, έβαλε τη μία και διαμόρφωσε το τελικό σκορ.
Από τους υπόλοιπους, ο Τι Τζέι Σορτς συνέχισε την… αντεπίθεσή του με δεύτερο συνεχόμενο καλό παιχνίδι. Ο βραχύσωμος γκαρντ δεν φοβήθηκε την ευθύνη, πήρε αυτοπεποίθηση από την αυξημένη (λόγω και της απουσίας Σλούκα) εμπιστοσύνη του Αταμάν και έδωσε επιθετικές ανάσες στον Παναθηναϊκό σε καθοριστικά σημεία του ματς. Το σημαντικότερο, όμως, είναι πως ήταν τακτικά πειθαρχημένος και δεν έκανε το παιχνίδι «ροντέο» όπως βολεύει μεν τον ίδιο, αλλά και τη Βαλένθια. O μοναδικός άλλος «διψήφιος» ήταν ο Ματίας Λεσόρ, που εκμεταλλεύτηκε τη σωματική υπεροχή του απέναντι στους «ημίψηλους» των Ισπανών και κυριάρχησε στη ρακέτα.
Από εκεί και πέρα, κανείς άλλος εκτός του απροσδόκητα θετικού Μάριους Γκριγκόνις δεν έδωσε το κάτι παραπάνω. Φυσικά, σε αυτό έπαιξε τεράστιο ρόλο η απουσία του Κώστα Σλούκα, του κατεξοχήν παίκτη που κάνει καλύτερους τους υπόλοιπους. Ο Παναθηναϊκός τελείωσε το ματς με 10 ασίστ για 11 λάθη, επίδοση που είναι πολύ κακή, αλλά και λογική. Είναι δύσκολο να «κουνήσεις το δάχτυλο» σε μία ομάδα που έκανε κατάθεση ψυχής στην άμυνα και έπαιζε χωρίς τον κορυφαίο δημιουργό της, για τη χαμηλή παραγωγικότητα. Ειδικά σε ένα παιχνίδι που αυτή εν τέλει δεν χρειάστηκε.
Αυτό που έκανε ο Παναθηναϊκός στη Βαλένθια, ουσιαστικά, ήταν ο ορισμός αυτού που οι Αμερικανοί λένε «ugly win». Μπορεί να μην έθελξε με την απόδοσή του, όμως αυτό έγινε σκόπιμα, καθώς σε ένα γρήγορο και θεαματικό παιχνίδι οι Ισπανοί θα είχαν τον πρώτο λόγο. Αντίθετα, το ματς είχε τη μορφή «σκυλομαχίας» και αυτό επέτρεψε στο «τριφύλλι» να πάρει το ροζ φύλλο και τον έλεγχο στη σειρά. Η τελευταία φάση, με το double team των Χέιζ-Ντέιβις, Όσμαν και το κλέψιμο του πρώτου, συνοψίζει ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο ήρθε αυτό το «διπλό». Όχι με μπασκετάρα, αλλά με τσαγανό.
Παναθηναϊκός: Εδειξε στη Βαλένθια ότι τα playoffs είναι άλλη πίστα
