Παναθηναϊκός: Λάθος κριτήρια, αλλαγές φιλοσοφίας και ο ρόλος του Μπαλντίνι στη νέα εποχή

Να λοιπόν που σιγά- σιγά φθάνουμε στη μέρα που ακόμη ένας προπονητής θα αποχωρήσει, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, από τον πάγκο του Παναθηναϊκού. Aπό τον Δεκέμβριο του 2023 μέχρι και τη λήξη των playoffs τον Μάιο του 2026, οι πράσινοι θα έχουν μπει στη διαδικασία της αλλαγής έβδομου προπονητή σε διάστημα δυόμιση ετών, διαδικασία που στο manual του σύγχρονου ποδοσφαίρου, αποτελεί… αυτοκτονία.Η αναφορά δεν γίνεται στο κατά πόσον ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να κρατήσει ή όχι τον Ράφα Μπενίτεθ στον πάγκο του μετά από έξι μήνες παρουσίας, αλλά στο αν οι επιλογές που έκανε ήταν αυτές που θα τον έβαζαν στο σωστό δρόμο για να διεκδικήσει το πρωτάθλημα που τόσο του λείπει τα τελευταία χρόνια.Ξεκινώντας από το πρώτο μεγάλο λάθος, που ήταν η απομάκρυνση του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ο Σερβοέλληνας προπονητής ουσιαστικά “πλήρωσε” τον αποκλεισμό από τους ομίλους του Europa League και την διστακτικότητα του στις μεταγραφές, παρά την πορεία του στο πρωτάθλημα. Το ενδεδειγμένο τότε θα ήταν να ολοκληρώσει τη σεζόν και στη συνέχεια να παρθούν οι αποφάσεις, προκειμένου να ολοκληρωθεί ένας κύκλος.Στη θέση του είχε έρθει ο Φατίχ Τερίμ, ο οποίος είχε εντελώς διαφορετική ποδοσφαιρική φιλοσοφία, δεν “κόλλησε” ποτέ με την ομάδα και αποχώρησε λίγο πριν το τέλος της σεζόν αφού χάθηκε ο στόχος του πρωταθλήματος με “σκληρό” τρόπο, για να την ολοκληρώσει ο Χρήστος Κόντης κατακτώντας το Κύπελλο.Επόμενη επιλογή του τριφυλλιού, επηρεασμένη από τον τρόπο που αγωνιζόταν η ΑΕΚ του Ματίας Αλμέιδα κατακτώντας τότε το πρωτάθλημα, ήταν να έρθει ένας τεχνικός που θα έπαιζε γρήγορο ποδόσφαιρο στηριζόμενος στο pressing και στην ένταση. Αφού δεν προχώρησε η επιλογή του Μαουρίτσιο Σάρι (που δεν έπαιζε ποτέ όμως τέτοιο ποδόσφαιρο) και λίγο πριν ξεκινήσει η προετοιμασία, προσλήφθηκε ο Ντιέγκο Αλόνσο. Τα τρία moto του ήταν ένταση – κάθετο ποδόσφαιρο – pressing, στα οποία έκανε συνεχώς αναφορά.Από τα συγκεκριμένα τρία στοιχεία προλάβαμε να δούμε ελάχιστα, καθώς μετά από λίγους μήνες απομακρύνθηκε. Από τη μια υπήρξε η άποψη πως τελικά το ρόστερ που είχε δημιουργηθεί δεν μπορούσε να ακολουθήσει αυτό το ποδόσφαιρο, από την άλλη στην πραγματικότητα δεν του δόθηκε ο απαιτούμενος χρόνος (εν μέσω ευρωπαϊκών προκριματικών) για να το υλοποιήσει.Αλλαγή ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας ξανά, πρόσληψη του Ρούι Βιτόρια και επιστροφή περισσότερο στο positioning play και λιγότερο στην ένταση και στην ενέργεια. Σχετικά καλή πορεία και κατάληψης της δεύτερης θέσης, με καλές εμφανίσεις στα playoffs. Τα παραπάνω στοιχεία, ο Πορτογάλος προσπάθησε να προσθέσει κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής προετοιμασίας, τα είδαμε σε κάποιο βαθμό με Ρέιντζερς, Σαχτάρ Ντόνετσκ και Σάμσουνσπορ, αλλά το κακό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα κόντρα σε Λεβαδειακό και Κηφισιά, κόστισαν τη θέση του.Επιστροφή στο… στιλ Γιοβάνοβιτς με την έλευση ξανά του Χρήστου Κόντη, ο οποίος έμεινε σχεδόν ένα μήνα στον πάγκο της ομάδας (με θετικά αποτελέσματα και εικόνα) πριν ληφθεί η απόφαση για την πρόσληψη του Ράφα Μπενίτεθ, του προπονητή με το μεγαλύτερο και καλύτερο βιογραφικό που έχει έρθει ποτέ στη χώρα μας. Ενός τεχνικού όμως που σε όλη του την καριέρα είχε εντελώς διαφορετική φιλοσοφία συγκριτικά με τους δύο τελευταίους προκάτοχους του. Άμεσο ποδόσφαιρο, καλή φυσική κατάσταση, στόχευση στην αμυντική ισορροπία.Απόφαση την οποία πήραν ο προσωπικός σύμβουλος του Γιάννη Αλαφούζου, Φράνκο Μπαλντίνι (που στη συνέχεια ανακοινώθηκε ως σύμβουλος ποδοσφαιρικού τμήματος), μαζί με τον μεγαλομέτοχο του Παναθηναϊκού. Εν μέσω της αποχώρησης του πρώην τεχνικού διευθυντή, Γιάννη Παπαδημητρίου (που είχε επιλέξει Αλόνσο και Βιτόρια) και την αναμονή για την πρόσληψη δύο νέων τεχνικών – αθλητικών διευθυντών, του Στέφανου Κοτσόλη και του Μιγκέλ Άνχελ Κορόνα.Η περίπτωση του Ράφα Μπενίτεθ δεν εξελίχθηκε όπως φαντάζονταν οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού και τώρα βρισκόμαστε ουσιαστικά εκ νέου στην αναζήτηση ενός νέου προπονητή, διαδικασία την οποία θα τρέξουν σύμφωνα με τις πληροφορίες οι Φράνκο Μπαλντίνι και Στέφανος Κοτσόλης.Το βασικό ερώτημα λοιπόν που πρέπει να απαντηθεί πρώτα από τους ίδιους, είναι τι είδους προπονητή θέλει να επιλέξει ο Παναθηναϊκός. Όταν αλλάζεις συνεχώς το ένα αγωνιστικό μοντέλο με το άλλο, τα προβλήματα που προκύπτουν είναι μεγάλα. Η συμβατότητα των ποδοσφαιριστών με αυτό που επιθυμεί ν’ ακολουθήσει ο προπονητής, η σιγουριά για το ένα μοντέλο ή το άλλο μπορεί να προσδώσει εμπιστοσύνη και να βοηθήσει τους πράσινους να διεκδικήσουν το πρωτάθλημα.Αυτός θα πρέπει να είναι ο άξονας της επιλογής, ανεξαρτήτως βιογραφικού, ονόματος, χώρα προέλευσης του νέου τεχνικού. Το club είναι αυτό που θα πρέπει να χαράξει την αγωνιστική φιλοσοφία και να επιλέξει ανάμεσα στους προπονητές προκειμένου αφενός να αξιοποιηθούν οι ποδοσφαιριστές που υπάρχουν ήδη στο ρόστερ (και πολλοί από αυτούς είναι νέοι, εξελίξιμοι και κόστισαν πολλά χρήματα) και αφετέρου σε συνεργασία με αυτόν να προστεθούν κι άλλοι το προσεχές καλοκαίρι, που θα μπορούν να υποστηρίξουν τις ποδοσφαιρικές του αρχές. Δίνοντας πραγματικά χρόνο και εμπιστοσύνη στο πλάνο, στηρίζοντας την επιλογή.Οτιδήποτε άλλο συμβεί θα φέρει τον Παναθηναϊκό στη δύσκολη θέση να σκέφτεται συνεχώς – όπως το έχει πράξει πάρα πολλές φορές τα τελευταία χρόνια – αν η επιλογή τεχνικού που έκανε ήταν τελικά σωστή ή όχι.