Για να δημιουργηθεί μία ομάδα από το «0» ή τουλάχιστον σχεδόν από το «0», χρειάζονται χρόνος, κόπος, τρόπος και κυρίως υπομονή. Ο ΠΑΟΚ τη δεδομένη στιγμή βρίσκεται ακριβώς σε αυτό το σταυροδρόμι και επιβάλλεται να κυριαρχήσει η ψυχραιμία, αν επιθυμούν στη Θεσσαλονίκη το εγχείρημα του Αλέσιο Λίσι να αποδειχθεί τελικά επιτυχημένο.Ό,τι και αν συμβεί φέτος, είτε ο ΠΑΟΚ τερματίσει πέμπτος, πίσω ακόμη και από τον Άρη, είτε ως πρωταθλητής με διαφορά δέκα βαθμών από τον δεύτερο, οι αυθόρμητες συγκρίσεις με τον Ραζβάν Λουτσέσκου θα συνοδεύουν την ομάδα σε ολόκληρη τη διαδρομή της σεζόν. Κάτι που μόνο παράλογο δεν είναι. Το να αποχωρεί ένας ζωντανός θρύλος ενός συλλόγου κάθε άλλο παρά εύκολη υπόθεση μπορεί να χαρακτηριστεί. Επομένως, αν οι «ασπρόμαυροι» φέτος καταρρεύσουν, η κουβέντα θα αφορά το γεγονός ότι ο Λουτσέσκου δεν έπρεπε ποτέ να φύγει, ενώ αν, από την άλλη, θριαμβεύσουν, οι συζητήσεις θα περιστρέφονται γύρω από το ερώτημα τι έκανε λάθος ο Ρουμάνος και γιατί δεν αποχώρησε νωρίτερα.
Μπορεί εμείς να φύγαμε από τη ζωή του Λουτσέσκου, αυτός όμως δεν πρόκειται να φύγει τόσο εύκολα από τη δική μας…
Το κεφάλαιο «Αλέσιο Λίσι» βρίσκεται ήδη σε πλήρη εξέλιξη και μέσω των φιλικών προετοιμασίας έχουμε πάρει ένα πρώτο, μικρό και κάπως αόριστο δείγμα γραφής. Προφανώς, η ίδια συζήτηση γίνεται κάθε χρόνο: «Τα φιλικά προετοιμασίας είναι ένας παραμορφωτικός καθρέφτης, τον οποίο ποτέ δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε στο 100%».Τη δεδομένη στιγμή, βέβαια, θέλοντας και μη, τα μοναδικά δείγματα γραφής που έχουμε για αυτόν τον νέο ΠΑΟΚ είναι οι φιλικές αναμετρήσεις που δίνει επί ολλανδικού εδάφους. Από το πρώτο κιόλας φιλικό, οι φίλοι του «Δικεφάλου του Βορρά» είχαν λόγους να χαμογελούν. Απέναντι στη Μπέβερεν οι «ασπρόμαυροι» ήταν καταιγιστικοί και με το εμφατικό 4-1 ξεκίνησαν με το δεξί την καλοκαιρινή τους προετοιμασία. Στη συνέχεια ακολούθησε ακόμη μία αναμέτρηση με ομάδα του Βελγίου, αυτή τη φορά απέναντι στη Βέστερλο, με τον ΠΑΟΚ να επικρατεί με 4-0. Μακράν το πιο δύσκολο ματς ήταν το τρίτο και πιο πρόσφατο απέναντι στην ΑΕΚ Λάρνακας, εκεί όπου ο ΠΑΟΚ τα χρειάστηκε, επικρατώντας με 3-2 στις λεπτομέρειες.Ταυτόχρονα, σε αυτές τις αναμετρήσεις είδαμε μία πασαρέλα από πιτσιρίκια να κάνουν την εμφάνισή τους με τα «ασπρόμαυρα», αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά την εξαιρετική δουλειά που γίνεται στις ακαδημίες της ομάδας. Αυτό, μάλιστα, συμβαδίζει και με το γεγονός ότι η επιλογή του Ιταλού τεχνικού έγινε και με γνώμονα την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση αυτού του νέου αίματος.
Τώρα, όμως, ήρθε και η πρώτη στραβή. Και όχι, η ήττα με 3-2 από την Τβέντε δεν ήταν το πραγματικό πρόβλημα. Αυτό που δημιούργησε δεύτερες σκέψεις και ερωτηματικά ήταν η προβληματική εμφάνιση.
Απέναντι σε μία ολλανδική ομάδα, η οποία προφανώς δεν φημίζεται για την αμυντική της λειτουργία, βρέθηκε ένας ΠΑΟΚ που ούτε δημιουργούσε ούτε ήταν ιδιαίτερα απειλητικός. Και όλα αυτά έχοντας παρατάξει μία ενδεκάδα που δύσκολα θα απείχε σημαντικά από εκείνη που θα χρησιμοποιούσε σε ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι, αν αυτό διεξαγόταν σήμερα (11/07).
Οι Θεσσαλονικείς πήραν το προβάδισμα στο 10′ χάρη σε ένα μυθικό αυτογκόλ της Τβέντε, στο οποίο οι παίκτες του ΠΑΟΚ δεν είχαν ουσιαστικά την παραμικρή συμμετοχή. Στο υπόλοιπο παιχνίδι οι ευκαιρίες ήρθαν με το σταγονόμετρο και κυρίως χάρη στην οξυδέρκεια και το αστείρευτο ταλέντο του Γιάννη Κωνσταντέλια, ο οποίος ανά διαστήματα μοιάζει να παθαίνει κάτι σαν… σεληνιασμό και να περνάει τους πάντες από πάνω.
ΠΑΟΚ: Στόχος η σταθερή άνοδος και όχι η ξαφνική εκτόξευση
